Kiedy już w naszym życiu pojawi się potomek, 1 miesiąc życia dziecka poświęcamy jeszcze na zaznajomienie się z nową sytuacją, na poznanie reakcji i odruchów dziecka (ale również swoich własnych), na naukę tego – czego może nas nauczyć tylko obcowanie z małym człowiekiem, ponieważ żadne książki, magazyny, „złote rady” nie są w stanie w pełni oddać tego – co przeżyjemy, znajdując się w całkiem nowej dla nas sytuacji.
Nasz maleństwo w ciągu pierwszego miesiąca przybiera na wadze około 700 g. Rośnie około 2cm. Jeszcze nie do końca potrafi odnaleźć się w otaczającej go rzeczywistości – często podkurcza nóżki, tak jak to robiło w brzuchu matki. Jego układ nerwowy rozwija się, ale powoli, więc można zauważyć u dziecka mimowolne drżenie rąk.
Istnieją pewne zachowania, które pomogą nam wspierać noworodka w pierwszym miesiącu życia
.
Miejmy na uwadze, że noworodek jest zupełnie zależny od osoby dorosłej. To my możemy być jego ostoją bezpieczeństwa lub przyczyną jego braku. Dlatego też, wkładając serce i całą swoją siłę, w dokonanie tego pierwszego – warto zapewniać dziecku bliskość i czułość, dwa uczucia, które są podstawą jego prawidłowego funkcjonowania na starcie życia.
Na pewno chcesz, by twoja pociecha rozwijała się szybko, sprawnie i by nie miała z tym problemu. Dlatego też poświęcaj jej bardzo dużo czasu, zbliżaj się do swojego maleństwa, uśmiechaj się, rób śmieszne miny – dziecko bardzo uważnie cię obserwuje, widzi przede wszystkim ciebie, więc zacznie cię naśladować i przez to funkcjonować lepiej. Dobrze jest też stymulować jego wzrok, pokazywać mu nowe kształty i kolory – na ten moment widzi z odległości 20-30 cm.
Ponadto musisz pokazać mu, że jest teraz zupełnie odrębną osobą, że posiada własne ciało i już nie jest połączone z tobą. Przytulaj noworodka, głaszcz go, wyznaczaj granicę między jego ciałem a swoim.
Pamiętaj też, żeby mówić do swojego dziecka – twój głos działał na niego kojąco, gdy był jeszcze w twoim brzuchu – więc i teraz będzie dla niego wyznacznikiem poczucia bezpieczeństwa.
